سلامت چشم

optometry drug guide

همکاران محترم می توانند کتابچه داروهای اپتومتری 2012 را از لینک زیر دانلود کنند.

http://www.eyeupdate.com/images/stories/PDF/2012_drugguide.pdf

+ نوشته شده در  Sat 9 Jun 2012ساعت 2:3 PM  توسط مهرداد تیموری  | 

درمان تنبلی چشم

 اساس موفقیت در درمان آمبلیوپی، رسیدن به حداکثر بینایی ممکن همراه با foveal fixation در چشم تنبل می باشد. تدابیر انجام گرفته به ترتیب شامل: تجویز عینک تصحیح کننده مناسب و بستن چشم سالم است. معمولاً active vison therapy نیز به همراه بستن چشم سالم توصیه می گردد که هدف از آن سرعت بخشیدن به روند بهبودی بینایی فرد است. در ضمن این عمل باعث افزایش حدت بینایی چشم آمبلیوپ تحت شرایط دو چشمی نیز می گردد که به خوبی شرایط تک چشمی پیشرفت خواهند نمود. در این حالت با به وجود آوردن شرایط خاصی تحت شرایط دو چشمی، این چشم تنبل است که فعالیت می کند.
+ نوشته شده در  Thu 7 Jun 2012ساعت 4:30 PM  توسط مهرداد تیموری  | 

تنبلی چشم(amblyopia)

آمبلیوپی یکی از مهمترین علت های کاهش بینایی می باشد. به طور کلی کاهش حدت بینایی مرکزی یک طرفه یا دوطرفه که بدون  عیب انکساری و یا ضایعه ی ارگانیک قابل رویت متناسب با این کاهش دید می باشد را آمبلیوپی گویند. آمبلیوپی فقط در دوران طفولیت و کودکی به خصوص در کودکان 6 تا 8 سال توسعه می یابد، گرچه ممکن است برای تمام عمر هم وجود داشته باشد به طور کلی پذیرش این مطلب که دوره ی حساسیت به آمبلیوپی منطبق با دوره ی عدم رشد بینایی باشد، قابل بحث است. چون ممکن است که در یک فرد آمبلیوپ مدت زیادی بعد از آنکه تمام اعمال قابل اندازه گیری به سطوح کامل بلوغ طبیعی خود رسیدند، دوباره آمبلیوپی عود کند.

شرط اصلی برای توسعه آمبلیوپی یک تصویر شبکیه ای غیرعادی در یک یا دو چشم در طول دوره ی رشد و نمو سیستم بینایی است. بیماران کم سن حساسیت بیشتری نسبت به تصاویر شبکیه ای غیر عادی دارند. هر گونه نقص در نتیجه غیرمشابه بودن تصاویر دو شبکیه یک عامل بالقوه ی آمبلیوپ زا است. بیشتر انواع آمبلیوپی آنهایی هستند که به طور ثانویه در نتیجه ی استرابیسم و عیب انکساری نابرابر ایجاد شده اند. مفهوم جدید آمبلیوپی تاکید بر این واقعیت است که شرط رشد و توسعه آن فقط در وجود یک تصویر تار و یا نبود یک تصویر واضح شبکیه ای در طول سالهای اول زندگی است.

آمبلیوپی نمی تواند بعد از تقریباً 9 سالگی یعنی زمانیکه سیستم بینایی انسان به حد بلوغ می رسد به وقوع بپیوندد. درواقع کاهش حدت بینایی وابسته به آمبلیوپی  تفاوت ویژه ای با سایر موارد کاهش بینایی دارد که نه به وسیله ی تصحیح انکساری بهبود می یابد و نه مربوط به ناهنجاری های آشکار آناتومیک و پاتولوژیک چشمی  می باشد، اگر بیماری با بهترین تصحیح و بدون اشکالات پاتولوژیک چشمی، دید کمتر از 20/20 ارائه دهد می توان او را آمبلیوپ نامید و حتی اگر دید یک چشم  20/15 باشد و دیگری  20/25  و هردو شرط فوق نیز صدق کنند، می توان چشم دارای دید 20/25را به عنوان چشم آمبلیوپ در نظر گرفت یعنی وجود دو خط اختلاف بین دید دو چشم می تواند مشخص کننده آمبلیوپی در چشم ضعیف تر باشد.
+ نوشته شده در  Thu 7 Jun 2012ساعت 3:52 PM  توسط مهرداد تیموری  | 

جراحی انکساری چشم

چه روشی برای اصلاح انکساری چشم مناسب است؟

پاسخ این سوال به شرایط زندگی شما و وضعیت چشمانتان دارد و باید با توجه به شرایط خود، جهت انتخاب بهترین روش درمانی با اپتومتریست و یا افتالمولوژِیست مشورت کنید.

روشهای جراحی انکساری چشم:

1)LASIK یا laser-assited in situ keratomileusis

لیزیک، تلفیقی از جراحی میکروسکوپی و لیزر eximer است که جهت اصلاح نزدیک بینیُ، دوربینی و آستیگماتیسم به کار می رود. با استفاده از یک وسیله تخصصی به نام microkeratome، یک لایه بسیار نازک از قرنیه را برش داده می شود و سپس لیزر eximer به سطح زیرین این لایه تابانده می شود و مجدداً لایه برش داده شده در محل اولیه ی خود رار می گیرد. در این نوع از جراحی هیچ نوع بخیه ای لازم نیست.

۲)EPI LASIK

اپی لیزیک نیز جزء اعمال جراحی سطحی قرنیه است و اپی تلیوم قرنیه(سطحی ترین لایه قرنیه) در پایان عمل حفظ می شود. اپی لیزیک برای افرادی به کار می رود که به دلیل نازکی قرنیه نمی توان در آنها از روش معمول LASIK استفاده نمود. در این روش از نوع خاصی از microkeratome به نام epikeratome استفاده می شود که لایه برش داده شده، فقط حاوی اپیتلیوم قرنیه  می باشد. همانند روشLASIK لیزر  eximer تابیده می شود و سپس لایه جدا شده در محل اولیه قرار می گیرد و در انتها جهت تسریع روند بهبودی از یک لنز تماسی به عنوان بانداژ شفاف در روی قرنیه استفاده می شود.

3) LASEK یا laser epithelial keratomileusis

در روش LASEK پزشک جراح از یک محلول الکلی جهت برداشتن لایه اپیتلیوم قرنیه استفاده می کند. سپس لیزر eximer بر روی قرنیه تابیده می شود و مجددا لایه اپیتلیوم در محل اولیه قرار می گیرد. در پایان از یک لنز تماسی به عنوان بانداژ جهت تسریع در بهبود استفاده می شود. این روش مزایای خاصی دارد که متناسب با قطر قرنیه بیمار اپتومتریست مشاور و یا جراح مربوطه تشخیص می دهد که کدام روش مناسب است.

4)PRK یا photorefractive keratectomy

در روش PRK لایه اپیتلیال قرنیه (خارجی ترین لایه ی قرنیه) برداشته می شود و با استفاده از لیزرeximer سطح قرنیه تراش داده می شود و به این ترتیب ضعف انکساری اصلاح می شود. در این روش جراح در شرایط استریل، خارجی ترین لایه ی قرنیه را جدا می کند. در درمان نزدیک بینی، جراح لیزر را به قسمت محیطی قرنیه می تاباند و در نتیجه انحنای قسمت مرکزی قرنیه افزایش یافته و قدرت همگرایی امواج را در چشم افزایش می دهد. جهت تعیین میزان انرژی اشعه مورد نیاز بر روی قرنیه، لازم است آستیگماتیسم و محور آن به طور دقیق مشخص گردد.

5)CK یا conductive keratoplasty

CK یک روش غیرتهاجمی است که جهت اصلاح دوربینی خفیف تا متوسط در افراد بالای 40 سال به کار می رود. در این روش، پزشک جراح از یک پروب نازک که مقادیر کنترل شده ای از امواج رادیویی را آزاد می کند، استفاده می نماید. در واقع به جای لیزر، این امواج بر روی قسمت های محیطی قرنیه تابانده می شوند و با ایجاد گرما در بافت باعث افزایش میزان انحناء در قسمت مرکزی و تشکیل تصویر واضح اجسام بر روی شبکیه می شود. CK برای بهبود دید نزدیک در پیرچشمی نیز کاربرد دارد.

6)Phakic IOL یا phakic intra ocular lens

لنز داخل چشمی برای افرادی که درجات بالایی از عیوب انکساری داشته و یا قرنیه ی بسیار نازکی دارند و با جراحی قرنیه قابل اصلاح نمی باشند، کاربرد دارد. این لنزها در قسمت های مختلف چشم قرار داده می شوند. دو نوع لنزی که امروزه کاربرد بیشتری دارد لنز Artisan و لنز ICL می باشد، که اولی در داخل اتاق قدامی و با استفاده از دو گیره بر روی عنبیه قرار می گیرد و لنز ICL در اتاق خلفی و بر روی عدسی طبیعی بیمار قرار داده می شود.

+ نوشته شده در  Thu 7 Jun 2012ساعت 9:59 AM  توسط مهرداد تیموری  | 

اصلاح انکساری چشم

عینک: آسانترین روش اصلاح ضغف انکساری چشم  عینک است. تعویض نمره عدسی آن به راحتی انجام می گیرد، برخی شیشه ها ی امروزی باعث محافظت چشم ها در مقابل اشعه ی مضر  خورشید نیز می شود. برای اصلاح پیرچشمی می توان از عینک های دوکانونی و تدریجی نیز استفاده کرد که قسمت پایین تر آنها برای مطالعه مورد استفاده قرار می گیرد.

لنزهای تماسی: در حال حاضر لنزهای تماسی متعددی در دسترس می باشند. انتخاب نوع مناسب از این لنزها بستی به نوع ضعف انکساری چشم و روش زندگی شما دارد. لنزهای تماسی و عینک باعث تصحیح تمرکز نور بر روی پرده شبکیه می شوند.

ویتامین ها، قرصها و ...:شواهد علمی کافی مبنی بر موثر بودن این روشها در بهبود نمره چشم وجود ندارد.

جراحی ضعف انکساری:

  1. LASIK
  2. EPI LASIK
  3. LASEK
  4. PRK
  5. CK   

-اکثر روشهای جراحی ضعف انکساری چشم با اصلاح انحنای قرنیه، باعث بهبود بینایی می شوند. در درمان نزدیک بینی، با انجام جراحی، انحنای قرنیه کاهش یافته و باعث تشکیل تصویر بر روی پرده شبکیه می شود. در جراحی دوربینی نیز دقیقا عکس این موضوع اتفاق می افتد. در آستیگماتیسم که انحنای قرنیه در یک جهت با جهات دیگر آن متفاوت است، جراحی باعث اصلاح انحنای قرنیه در محور استیگماتیسم می شود.

+ نوشته شده در  Thu 7 Jun 2012ساعت 9:5 AM  توسط مهرداد تیموری  | 

ضعف انکساری چشم

ضعف انکساری چیست؟

برای اینکه چشمان شما قادر به دیدن واضح اشیاء باشد، پرتوهای نور باید پس از انکسار توسط قرنیه و عدسی روی پرده حساس به نور که شبکیه نام دارد  و در قسمت ته چشم قرار دارد، متمرکز شوند. در نهایت این پرتوها توسط سلولهای گیرنده شبکیه به سیگنال عصبی تبدیل و از طریق عصب بینایی به مغز ارسال می شود. ضعف انکساری زمانی رخ می دهد که چشم شما پرتوهای نور را به طور مناسب و دقیق متمرکز نکند. بنابراین تصویری که دیده می شود تار خواهد بود. اگرچه ضعف انکساری جزئی از اختلالات چشمی می باشند ولی هیچگاه به عنوان بیماری در نظر گرفته نمی شوند.


انواع ضعف های انکساری

نزدیک بینی: در این اختلال، به دلیل طولانی تر بودن قطر قدامی-خلفی کره چشم و یا افزایش انحنای قرنیه، تصویر اشیاء جلوی پرده شبکیه تشکیل می شود و شما در مشاهده اشیاء به خصوص در فاصله دور دچار مشکل می شوید. این اختلال که اغلب ارثی می باشد معمولا در سنین 8 تا 12 سالگی تشخیص می شود، در دوران بلوغ با افزایش رشد، علائم آن تشدید می شود، در سنین بین 25تا40 سال تقریبا ثابت باقی می ماند. خطر مهم در این اختلال، به خصوص در نزدیک بینی شدید، retinal detachment (دیدن جرقه یا اجسام شناور در میدان بینایی از علائم بارز این بیماری است)است.


دوربینی: در این اختلال که ناشی از کوتاه بودن قطر قدامی-خلفی کره چشم و یا کاهش انحنای قرنیه می باشد، امتداد پرتوهای نور که مسئول تشکیل تصویر روی شبکیه هستند در پشت شبکیه به هم می رسد  بنابراین شما در دیدن اشیاء به خصوص در فاصله نزدیک دچار مشکل می شوید. این اختلال که مانند نزدیک بینی، اغلب ارثی می باشد با افزایش سن و کاهش قدرت انعطاف عدسی چشم تشدید می شود. نکته جالب اینجاست که بسیاری از افراد تا دهه سوم عمر خود متوجه این اختلال در چشم خود نمی شوند.


پیرچشمی: در سنین جوانی، عدسی چشم شما صاف و انعطاف پذیر بوده و قطر آن جهت دیدن اشیای دور و نزدیک به راحتی تغییر می کند. با شروع دهه چهارم عمر فرد عدسی سفت تر می شود و شما به راحتی قادر به مطالعه کردن و انجام کارها در فاصله نزدیک نیستید. این حالت پیر چشمی نامیده می شود که در غیاب سایر بیماری ها، یک حالت طبیعی تلقی می شود. ولی ممکن است همراه سایر اختلالات از قبیل نزدیک بینی، دوربینی و یا آستیگماتیسم باشد.


آستیگماتیسم: قرنیه مانند یک پنجره شفاف در جلوی چشم می باشد. قرنیه طبیعی صاف و گرد است(بخشی از کره) و اگر شما مبتلا به آستیگماتیسم باشید، میزان انحنای قرنیه در یک جهت بیشتر از سایر جهات می شود. در آستیگماتیسم، دید شما در فاصله دور و نزدیک، تار می شود. ممکن است که همراه آستیگماتیسم دوربینی یا نزدکی بینی هم وجود داشته باشد.


+ نوشته شده در  Thu 7 Jun 2012ساعت 1:18 AM  توسط مهرداد تیموری  |